Mensana | U zoekt hulp (voor uw naasten)? Klik dan hier. Mensana | U bent de verwijzer? Klik dan hier. Mensana | U wilt werken bij Mensana? Klik dan hier.

Nel aan het woord

nel1“In 1999 maakte ik kennis met Mensana”, vertelt Nel Hermkens. “Vanaf dat moment is mijn leven drastisch veranderd. Mijn toenmalige hulpverleners hadden mij verteld, dat ik nooit meer zelfstandig kon functioneren. Daarmee had ik absoluut geen vrede. Via Mensana ben ik in eerste instantie met een groep cliënten in een gewone woning gaan wonen. Lees meer…

Erwin aan het woord

erwin1Erwin vertelt: “Ik heb het altijd heel belangrijk gevonden om betaald werk te doen. Thuis is me dit met de paplepel ingegoten en dus was het voor mij vanzelfsprekend om ook betaald werk te gaan doen. Ik had een MEAO-opleiding gevolgd, maar het werk dat ik daarmee zou kunnen gaan doen, vond ik niet echt leuk. Ik ben namelijk een buitenmens:...”. Lees meer…

Mike aan het woord

mike1Mike is 16 jaar. Hij woont nu negen maanden bij Mensana en volgt de kamertraining. “Ik woon al vanaf mijn twaalfde bij de Mutsaersstichting in Venlo. Dat was niet makkelijk voor mij. Maar ook mijn ouders hebben het er in het begin heel moeilijk mee gehad. Uiteindelijk bleek dat toch de beste oplossing te zijn voor beide partijen. Lees meer…

Nicole aan het woord

Mijn ervaringen met de Liberman trainingen
In 1995 kreeg ik een herseninfarct. Inmiddels had ik een heel traject afgelegd binnen Mensana en woonde ik al 5 jaar met volle tevredenheid op mezelf en kreeg ik ambulante begeleiding. Na heel veel revalidatie en omscholing vond ik in 2010 toch dat ik wat wilde doen om beter met mijn sociale contacten om te leren gaan, Lees meer…

Philip aan het woord

philip1Philip, 32 jaar, woonde tot zijn 28ste thuis. In 2005 durfde hij de stap te zetten naar een meer zelfstandig leven. “Dat was best lastig. Niet alleen voor mij, maar ook voor mijn ouders”, vertelt Philip. “In eerste instantie kwam ik terecht in een basishuis van Mensana. We woonden daar met acht cliënten samen die allemaal nog een en ander te leren hadden. Lees meer…

Nicole aan het woord

Door: Nicole Verwijst

In 1995 kreeg ik een herseninfarct. Inmiddels had ik een heel traject afgelegd binnen Mensana en woonde ik al 5 jaar met volle tevredenheid op mezelf en kreeg ik ambulante begeleiding. Na heel veel revalidatie en omscholing vond ik in 2010 toch dat ik wat wilde doen om beter met mijn sociale contacten om te leren gaan, ik was niet tevreden over hoe mijn contact o.a. met mijn moeder verliepen, ook voor mijn moeder was dit niet altijd prettig. Ik had al eerder gehoord van de Liberman trainingen die binnen Mensana gegeven werden, maar ik was er eerder gewoon nog niet aan toe. Door mijn werk bij de WAA had ik er ook geen tijd en energie voor. Dat stopte in 2010 en kijk aan, tijd en energie over.

Na overleg met mijn begeleidster volgde een intake gesprek met een trainer van de Liberman trainingen regio Venlo. Er werd besloten dat ik mee kon doen met de training ‘Sociale vaardigheden’. In de Liberman trainingen leer je vaardigheden die je helpen om prettiger in het leven te staan, en beter sociale contacten te hebben en houden. Het is een training van 24 bijeenkomsten van 2 uur uiteraard met pauzes. Het wordt in kleine groepjes gegeven met soms twee trainers. Door dat kleine groepje voelde ik me al veilig.  Er zit in elke training algemene leerstof, zoals het G- schema(gedachten schema) en probleem oplossen. Heel handige vaardigheden die je op elk gebied in je leven handig kunt toepassen. De lesstof is zo gemaakt dat iedereen het kan leren en bijhouden en begrijpen. Zelfs ik. Ik ben een heel langzame leerling en door mijn stotteren niet altijd in staat om veel te zeggen. Daar werd echt rekening mee gehouden. Ik voelde me vrij om 5 X iets te vragen en soms bijna niets te zeggen. Er word direct in het begin afgesproken dat alle persoonlijke dingen die er tijdens de training gezegd worden ook  binnen de groep blijven. Er wordt buiten de trainingen dus niet over een ander gepraat. Je krijgt handvaten aangereikt, je moet het wel echt zelf doen. Elke training doe je actief mee. Daardoor oefen je. Je ziet ook al heel snel dat je al iets geleerd hebt en je helpt zo ook je mede cursisten. Rollenspel vond ik eerst best akelig maar  het is zo’n goede oefening, daardoor kon ik oefenen wat me hielp om het echt toe te passen! Doordat je in een groep zit zie je ook hoe andere mensen zijn. Daardoor leer je meer begrip te hebben voor anderen. Dat was iets wat ik dus ook miste. In mijn depressieve tijd was ik zo alleen maar met mezelf bezig dat ik geen oog meer voor anderen had. Iedereen had zich maar aan mijn zielige ik aan te passen. Zeker als je nog beschermd met meerdere mensen samen woont is dat geen handige instelling. Dan heeft iedereen last van je, niet alleen jijzelf. Het is heel goed om te merken dat je niet de enige bent die soms moeite heeft met sociale contacten of hoe je dat nu aanpakt, maar het is ook heel fijn om soms zelfs een ander tips te kunnen geven of iets te kunnen leren. De trainers geven op een plezierige manier les ze blijven ten alle tijden integer en bescheiden,geven goede ondersteuning in een veilige omgeving, Knap hoor!

De training was af voordat ik het in de gaten had. 24 bijeenkomsten leek heel lang, maar dat was het voor mij dus niet, en ik merkte dat dit voor de anderen ook zo was. Het was me zo goed bevallen dat ik snel doorging met een volgende training. Ik merkte namelijk dat ik vaak wel wist hoe ik iets moest doen maar durfde niet of had allerlei gedachten die me in de weg zaten, ik had al een keer het gedachtenschema gedaan en dit hielp me enorm, daarom koos ik voor de cursus Persoonlijke Effectiviteit. Ik had het geluk dat die training in Venlo al heel snel gestart werd en er nog plaats was. Zo ronde ik ook nog in 2010 deze training af.

Wat zo mooi aan de Liberman modules is, iedereen kan er succesvol aan deelnemen. Eind 2010 had ik dus twee Liberman trainingen voltooid en was het voor mij tijd om dat allemaal te laten bezinken en verankeren. Ik vind mezelf door de trainingen om te beginnen een stuk aardiger. Mijn moeder en ik zijn nu beste vriendinnen en zien elkaar heel regelmatig. Dat gaat op zo’n fijne manier dat ze mij belt om af te spreken. Ze brengt dus graag tijd met me door. Dat was voor de trainingen geloof ik heel anders. Toen was tijd met mij doorbrengen min of meer verplicht omdat ik haar ‘zieke’ kind was en zij alleenstaande ouder.

Ben je ook in de trainingen geïnteresseerd? Vraag er dan naar bij je begeleid(st)er of neem contact op met het secretariaat 077 - 477 99 40.

Clabbers Communicatie