Nicole aan het woord
Mijn ervaringen met de Liberman trainingen
In 1995 kreeg ik een herseninfarct. Inmiddels had ik een heel traject afgelegd binnen Mensana en woonde ik al 5 jaar met volle tevredenheid op mezelf en kreeg ik ambulante begeleiding. Na heel veel revalidatie en omscholing vond ik in 2010 toch dat ik wat wilde doen om beter met mijn sociale contacten om te leren gaan, Lees meer…
Mike aan het woord
Mike is 16 jaar. Hij woont nu negen maanden bij Mensana en volgt de kamertraining. “Ik woon al vanaf mijn twaalfde bij de Mutsaersstichting in Venlo. Dat was niet makkelijk voor mij. Maar ook mijn ouders hebben het er in het begin heel moeilijk mee gehad. Uiteindelijk bleek dat toch de beste oplossing te zijn voor beide partijen. Lees meer…
Nel aan het woord
“In 1999 maakte ik kennis met Mensana”, vertelt Nel Hermkens. “Vanaf dat moment is mijn leven drastisch veranderd. Mijn toenmalige hulpverleners hadden mij verteld, dat ik nooit meer zelfstandig kon functioneren. Daarmee had ik absoluut geen vrede. Via Mensana ben ik in eerste instantie met een groep cliënten in een gewone woning gaan wonen. Lees meer…
Erwin aan het woord
Erwin vertelt: “Ik heb het altijd heel belangrijk gevonden om betaald werk te doen. Thuis is me dit met de paplepel ingegoten en dus was het voor mij vanzelfsprekend om ook betaald werk te gaan doen. Ik had een MEAO-opleiding gevolgd, maar het werk dat ik daarmee zou kunnen gaan doen, vond ik niet echt leuk. Ik ben namelijk een buitenmens:...”. Lees meer…
Philip aan het woord
Philip, 32 jaar, woonde tot zijn 28ste thuis. In 2005 durfde hij de stap te zetten naar een meer zelfstandig leven. “Dat was best lastig. Niet alleen voor mij, maar ook voor mijn ouders”, vertelt Philip. “In eerste instantie kwam ik terecht in een basishuis van Mensana. We woonden daar met acht cliënten samen die allemaal nog een en ander te leren hadden. Lees meer…
Mike aan het woord
“Wat ik nu al zeker weet, is dat ik het in de maatschappij ga redden.”
Mensana wil “de buitenwereld / de mensen / het publiek” informeren over en beter kennis laten maken met de groep van mensen met een psychiatrische aandoening: “wie zijn dat, mensen met een psychiatrische aandoening; hoe ziet hun leven er uit?”
Daarnaast wil Mensana laten zien wat Mensana in de praktijk kan betekenen voor deze mensen. Door te kiezen voor publicatie op onze website, maar ook in de huis-aan-huis bladen, willen wij mensen bereiken die misschien nog geen concrete vragen hebben of die nog niet meteen contact willen of durven leggen met Mensana. In “doelgroep aan het woord” staan verhalen van mensen die zorg van Mensana ontvangen. We hebben een aantal mensen gevraagd of zij hun verhaal willen vertellen. Immers, wie kan beter uitleggen wat Mensana voor hen betekent, dan onze cliënten zelf.
Dit verhaal gaat het over “leven” en over hoe Mensana daarbij een rol kan spelen.
Mike is 16 jaar. Hij woont nu negen maanden bij Mensana en volgt de kamertraining. “Ik woon al vanaf mijn twaalfde bij de Mutsaersstichting in Venlo. Dat was niet makkelijk voor mij. Maar ook mijn ouders hebben het er in het begin heel moeilijk mee gehad. Uiteindelijk bleek dat toch de beste oplossing te zijn voor beide partijen. Begin vorig jaar kwam tijdens een evaluatiegesprek tussen begeleiders, behandelaars en mij mijn toekomst ter sprake. Wat ik wilde, was de vraag en wat ik kon, natuurlijk. Wat ik wilde was duidelijk: zelfstandig wonen. Aangezien Mensana toen een nieuwe woonvorm voor jongeren opstartte in Venray kon ik doorstromen. Zo ben ik bij Mensana terechtgekomen.”
Mike voelt zich, naar eigen zeggen, helemaal thuis bij Mensana. “Ik ben het gewend om in een groep met leeftijdgenoten te wonen. In dit huis wonen vier jongens en één meisje. En dat gaat prima. We hebben vrijwel nooit ruzie. We hebben ieder een eigen kamer en beschikken daarnaast over een gezamenlijke keuken, eet- en zitkamer, et cetera. Op elke etage is een doucheruimte en er is 24 uur per dag begeleiding vanuit Mensana aanwezig. Je kunt dus altijd met vragen en/of problemen bij iemand terecht.”
Op weg naar zelfstandigheid
De kamertraining die Mensana Mike aanbiedt, bestaat enerzijds uit het aanleren van huishoudelijke taken en het omgaan met financiën. Anderzijds is er aandacht voor vrijetijdsbesteding en opleiding. “We verrichten om toerbeurt zelfstandig of samen met een begeleider diverse huishoudelijke taken, variërend van boodschappen doen, strijken en koken tot poetsen, et cetera. Wie moeite heeft om met zijn geld uit te komen, krijgt daarbij hulp. En wie moeite heeft met zijn dagritme wordt ‘s morgens op tijd uit bed gepord. Ook leert de Mensanabegeleider je afspraken nauwgezet na te komen.” In zijn vrije tijd is Mike regelmatig te vinden op de fitnessschool, maar veel vrije tijd heeft hij niet. “Overdag zit ik op school, VSO de Velddijk in Tegelen. Ik reis nu nog elke dag per taxi op en neer. Volgend jaar kan ik waarschijnlijk zelfstandig het openbaar vervoer nemen. Ik zit in de vierde klas en - als alles goed gaat - rond ik dit jaar zes vakken af op niveau 4. Volgend jaar staan dan nog twee vakken op het programma. Als ik die op hetzelfde niveau kan afronden, dan hoop ik in aanmerking te komen voor een vervolgopleiding richting economie. Dat is namelijk de studierichting die ik gekozen heb en waarin ik straks graag verder wil. Misschien kan ik al volgend jaar, in aanvulling op mijn studie, stages lopen en/of een extra cursus volgen. Maar eerst moet ik voor die deelexamens slagen.”
Nu zegt Mike wel dat hij liever lui is dan moe, dat weerhoudt hem er echter niet van om tijdens de weekenden en vakanties de handen uit de mouwen te steken. “Ik werk al vanaf mijn veertiende. Eerst heb ik sorteer- en montagewerkzaamheden verricht in een fabriek en sinds zes maanden werk ik in de groene sector. Ik doe dat niet omdat ik het zo leuk vind, maar een centje bijverdienen is nooit weg.” School, sport, baantje, vrienden en vriendinnen… Heeft Mike nog wel tijd om naar zijn ouders te gaan? “Ik ga elk weekend naar huis en het gaat goed. Voorlopig echter blijf ik hier wonen. Ik heb op vrijwillige basis voor dit specifieke programma van Mensana gekozen en wil het per se afmaken. Als ik achttien of negentien ben en zelfstandig kan gaan wonen, dan ik zie ik wel verder. Wat ik nu al zeker weet, is dat ik het in de maatschappij ga redden.”



