“Alleen was ik nooit zover gekomen.”

Mensana wil “de buitenwereld / de mensen / het publiek” informeren over en beter kennis laten maken met de groep van mensen met een psychiatrische aandoening: “wie zijn dat, mensen met een psychiatrische aandoening; hoe ziet hun leven er uit?”
Daarnaast wil Mensana laten zien wat Mensana in de praktijk kan betekenen voor deze mensen. Door te kiezen voor publicatie op onze website, maar ook in de huis-aan-huis bladen, willen wij mensen bereiken die misschien nog geen concrete vragen hebben of die nog niet meteen contact willen of durven leggen met Mensana. In “doelgroep aan het woord” staan verhalen van mensen die zorg van Mensana ontvangen. We hebben een aantal mensen gevraagd of zij hun verhaal willen vertellen. Immers, wie kan beter uitleggen wat Mensana voor hen betekent, dan onze cliënten zelf.
Dit verhaal gaat over “sociale relaties” en over hoe Mensana daarbij een rol kan spelen.

Philip, 32 jaar, woonde tot zijn 28ste thuis. In 2005 durfde hij de stap te zetten naar een meer zelfstandig leven. “Dat was best lastig. Niet alleen voor mij, maar ook voor mijn ouders”, vertelt Philip. “In eerste instantie kwam ik terecht in een basishuis van Mensana. We woonden daar met acht cliënten samen die allemaal nog een en ander te leren hadden. Ik ook, want ik had nooit voor mezelf gezorgd. Ik leerde koken, poetsen, boodschappen doen, financiële zaken regelen en tal van andere zaken die belangrijk zijn als je een eigen huishouding wilt voeren. Ook vrijetijdsbesteding kwam aan de orde en dat is voor mij heel belangrijk. Ik moet wat te doen hebben, anders word ik onrustig. In zo’n basishuis is overigens vrijwel constant begeleiding aanwezig. Bovendien ligt zo’n huis in de directe nabijheid van een kantoor van Mensana, zodat hulp altijd in de buurt is.” In een basishuis biedt Mensana volgens Philip zorg op maat. “Ik heb daar geleerd hoe ik voor mezelf kan zorgen. Andere cliënten leerden hoe ze moesten omgaan met een depressie of verslaving. De begeleiding en ondersteuning is toegespitst op de persoonlijke problematiek.”
Vanaf april 2008 woont Philip met een of twee andere cliënten in een gewoon huis, in een gewone straat in Echt.

En het gaat prima. “Het gaat zelfs steeds beter. In het basishuis vertoef je in een zeer gemêleerd gezelschap, het is er vaak druk en conflicten zijn niet te voorkomen. Hier is het lekker rustig. We bespreken eenmaal in de week met de huisbegeleider belangrijke zaken rond het huishouden. Daarnaast kunnen we altijd aankloppen bij onze persoonlijke begeleider, maar vaak is dat niet nodig. We kunnen het goed met elkaar vinden.”

‘Werken’ voor Mensana
Zelfstandig wonen is voor Philip de eerste stap, werken misschien een tweede. “Op dit moment werk ik niet. Afgelopen jaar heb ik tijdens de vakantieperiode wel de krant rondgebracht en dat vond ik heel leuk. Ik hoop ooit nog een parttime baan aan te kunnen, maar dat is nu nog niet aan de orde. Ik ‘werk’ wel als vrijwilliger voor Mensana en andere organisaties, dat wil zeggen; ik ben nauw betrokken bij de herstel(werk)groepen. Elke twee weken neem ik actief deel aan de herstelgroep in Roermond. Daarnaast ben ik lid van de herstelwerkgroep en secretaris van de cliëntenraad.” De naam herstelgroep is bewust gekozen. Het gaat volgens Philip niet om genezen, maar om herstel en dat staat voor: grip krijgen en houden op je leven. “Herstel is een heel persoonlijk, uniek, individueel en levenslang proces, waarbij Mensana ons gedurende alle fasen ondersteunt. De herstelgroepen zijn dan ook via nauwe samenwerking tussen Mensana en cliënten opgericht en het werkt. Tijdens de bijeenkomsten luisteren we naar elkaars verhaal, geven we elkaar tips over herstel, over het gebruik van medicamenten en hoe je om kunt gaan met eenzaamheid en met een verslaving bijvoorbeeld.” Als lid van de herstelwerkgroep wil Philip samen met de andere leden de herstelgedachte zo breed mogelijk uitdragen. “We organiseren onder meer kennismakingsdagen voor potentiële leden en themabijeenkomsten over wat cliënten van Mensana verwachten. Wij zijn tevens de initiator van de filmavonden in de Maaskerade, de theater- en kunstwerkplaats van Mensana. En vanaf juni 2007 geven we een eigen blad uit waarin mensen kunnen lezen wat herstel betekent.”

Platform
De cliëntenraad vervult volgens Philip binnen de Mensana-gelederen een belangrijke functie. “We hebben regelmatig overleg met de Raad van Bestuur en bespreken dan onderwerpen die betrekking hebben op de hele linie, ofwel die gelden voor de brede groep van cliënten. We willen immers de Mensana-zorg steeds verder optimaliseren en dus is het belangrijk om aan te geven wat Mensanabreed onder de cliënten leeft.” Philip komt niet alleen via Mensana op voor mensen die zorg nodig hebben. “Ik ben voor de Landelijke Organisatie Cliëntenraden bezig met de oprichting van een online meldpunt, waar alle mensen die AWBZzorg krijgen hun stem kunnen laten horen. Het doel is de Haagse politiek ervan te overtuigen dat verdere bezuiniging op de AWBZ niet verantwoord is.” Op de site www.loc.nl kunt u hierover meer lezen.

Tot slot wil Philip kwijt: “Ik ben heel blij met de steun en zorg van Mensana en met die van mijn ouders natuurlijk. Alleen was ik nooit zover gekomen. Ik heb een vriendin en hoop in de toekomst iets moois met haar op te bouwen.”